We have a sweater and a winner!

Mijn ouders hebben ervoor gezorgd dat ik gezegend ben met lange armen. Een passende trui vinden is bijgevolg altijd een hele opgave. Enkel Tommy Hilfiger heeft truien die netjes passen, maar die zijn nu niet echt van het goedkope soort.  Daarom dacht ik er aan om zelf een trui te maken. 

My parents are the ones to blame for my long arms. It's not easy to find me a sweater that fits well. Only Tommy Hilfiger has in store what I need, but I find them quite pricy, so I considered making a sweater myself.

In de laatste Ottobre Kids vond ik een leuk patroon en gezien dat tot maat 170 ging, kon ik mits kleine aanpassingen mijzelf een trui maken. Ik heb enkele centimeters moeten toevoegen aan de armen (weinig verwonderlijk) en ik zorgde voor wat taillering, na opmerkingen van manlief.

I found a nice pattern in the children's Ottobre magazine, and with a little adjustment I could make it fit nicely! I added a couple of centimeters to the length of the sleeves (no kidding) and I tailored it for a better fit at the waist, since my husband said it would look better.

Het voorpand is een grijs katoentje gestikt tegen de lichte sweaterstof.  Het rugpand is gewoon hetzelfde rood als de mouwen en de boorden.

The front is a grey cotton stitched onto the sweaterfabric. The back is the same red as the sleeves.

Ik zorgde voor een kleine siersteek, bij gebrek aan een coverlock.

I used a decorative stitch onto the sleeves.

Het zit gemakkelijk en ik vind hem mooi. Weer een uitbreiding aan mijn kleerkast. :)

The sweater is comfy and fits me wel. Another nice piece added to my closet. 

Fabric: Sweater - Framalo | Grey cotton - Stoffenspektakel

Pattern: Ottobre 4/2015 - Rosy Grey Sweater

***

En nu het moment waar jullie op wachten.  Mijn lieve kater Gorki koos met zijn onschuldige pootje een winnaar.  Check het filmpje:

Marieke, stuur je me je adresgegevens door via winnaar@petitbiscuit.be? Zo kan ik de meter Lillestof jouw richting uitzenden!

Fijn weekend en geniet van de zon!!

'Surjeteuse' plezier

Het nieuwe jaar bracht centjes, en wat maakte me dat blij: eindelijk kon de droom van een eigen 'surjeteuse' (want zo noemen we een overlockmachine hier) worden vervuld.

De machine werd geleverd en daarna was het nog even wachten op mijn garen, Serafil, zoals mij door menig werd aangeraden. Het inrijgen van de overlock viel - gelukkig - bijzonder goed mee. Ik was nochtans gewaarschuwd dat het een moeilijk iets is, om dat ding correct te draden, en ja ik heb even gezweet, dat geef ik toe, maar uiteindelijk vond ik het nog vrij vlot gaan.

de eigen surjeteuse is een feit - Yihaa -

Dat we de surjeteuse meteen na het inrijgen moesten uittesten, spreekt voor zich.  Ik haalde een hoop lapjes uit en leefde me uit om zo de machine te leren kennen.

Het inrijgen der machine

En dan was het natuurlijk tijd om het oefenen om te zetten in een project.  Ik had een hele tijd geleden mijn handen kunnen leggen op een coupon van een heerlijke Michael Miller stof. Ik zocht naar een patroon om de stof mooi te kunnen laten uitkomen, en dat bleek niet zo simpel.  Ik bladerde in boekjes, schuimde het wijde web af en uiteindelijk viel mijn oog op een patroon in een redelijk nieuw magazine B* Inspired.

Ik maakte het jurkje voor nichtje Ode zonder de omschrijving te volgen. Ik overlockte alles netjes en ging dan op mijn eentje - vastberaden - aan de slag.

Netjes overlockt

Ik vond van mezelf - dapper als ik ben - dat ik het ook eens zonder instructies moest proberen, want zo moeilijk kon dat nu toch niet zijn.  Mis, dik mis zelfs!

Het voorpand had ik netjes ineen gestopt, mooi de blinde rits ingestopt, de voering klaargemaakt en toen ging het fout.  Ik wilde de voering aan de stof naaien en ineens daagde het me dat ik het bovenstukje niet kon keren.  Leve de décovit! Ik heb het, denk ik, tot 3 maal toe moeten losmaken voor mijn suffe brein besefte dat ik de rits eruit moest halen alvorens ik de voering aan de bovenkant kon stikken en het geheel te draaien viel. Op dat moment zakte de moed me in de schoenen, want ik had de rits er nu netjes in gekregen...

Eenmaal ik het losgetornd had, was de rest van de jurk bijna kinderspel. Ik zorgde uiteindelijk toch voor een min of meer doorlopende print aan de rits.

Bijna doorlopende print

Het strikje was het laatste obstakel. Ik snapte niet goed hoe ze dat in het boekje deden. Ik wou die strik ook kleiner maken, want ik vond zo'n grote strik er maar slordig uitzien, en ik wou een eerder koket. Uiteindelijk vond ik online een tutorial van haar, en kon ik een piekfijn strikje maken dat ik nadien netjes met de hand op de jurk naaide.

En hier is het uiteindelijke resultaat:

Stof: Michael Miller - Wee wander glow friends - Framalo

Patroon: B* Inspired #4 - B1503